PIPLICA

Piplica je usamljena glavica apsloutne visine od 646 m.n.m. sjeverno od Lovinca i u blizini ceste Lovinac-Udbina, s njene istočne strane.

Glavica je nepošumljen pašnjak, okružen naseljima. Na Piplici su izrazito vidljive dvije terase, vanjska, oko 20 metara više od podnožja, i unutrašnja, gornja, oko 10 metara iznad prve. Tamo gdje su danas terase s obiljem keramike, nema ostataka suhozida jer je kamen koji je činio zidine gradine odnesen za potrebe izgradnje nastamba ili ograđivanje njiva okolnih stanovnika. Glavica nije pošumljena i na njoj je dobro očuvan humus, pa se ostaci keramike vide i na površini.

Zapadnije i jugozapadnije od glavice Piplica, za 300-500 metara u hrastniku i po njivama prostire se japodsko groblje. Svaki grob je označen kamenom visine 30-40 cm.

Grobni humci i kamene gomile najčešće se nalaze u podnožju gradinskih naselja, mogu označavati i prostor zajednice. Grobni humci služili su i kao oznaka granice – orjentiri ili kao simbolični čuvari prostora zajednice, ali i kao mjesta okupljanja zajednice, mjesta zajedničkog kulta.

RAZVALA

Smještena je dva kilometra južno od Lovinca.

Ova gradina zauzimala je gotovo cijelu glavicu, a bila je sagrađena s dva obrambena zida koji su bili oslonjeni na jake prirodne kamenjare. U gradinu se ulazilo kroz udolinu sa sjeverozapadne strane. Cijela glavica i zidine obrasli su gustom mladom šumom i šipražjem, i danas su tragovi naselja vrlo teško uočljivi.
 
VRKLJANSKE GRADINE

Na dva brda, u blizini ponora rječice Opsenice, u Svetom Roku nalazile su se dvije gradine, jedna pored druge. Zidine su im bile jako blizu ali se nisu dodirivale. Od centra prve do centra druge gradine razmak je 250 metara, a između njih je udubljeno sedlo duboko 20-30 metara i jako stjenovito. Svaka gradina ima dva obrambena zida, a obilje keramike govori o činjenici da je ovdje bio razvijen intenzivan gospodarski život.

Po gradinama je dobro sačuvan humus i lako je pronaći ostatke keramike. Gradine su djelomično pošumljene i seoski su pašnjaci.

Preko gradine koja je smještena jugoistočno, danas prolazi trasa dalekovoda.
 
BRKINA GRADINA

Jugozapadno od crkve u Svetom Roku, za 1750 metara i na izdvojenoj kosi iznad zaseoka Katalinići, na 650 metara nadmorske visine, postojala je japodska gradina sa dva obrambena zida. Pristup na gradinu je sa ceste koja vodi iz sela Sveti Rok prema Alanu. Danas je prostor Brkine gradine potpuno zarastao i njezini ostaci su teško vidljivi.
 
 
RUKAVINSKA GRADINA

U samom Svetom Roku, na uzvisini od 650 m.n.m. nalaze se ostaci japodske gradine koja je bila utvrđena samo jednim obrambenim zidom.  On je bio postavljen prema obliku kosine, tako da nije okruglog oblika. S istočne strane zid je nestao i iskorišten je u okolnim naseljima za gradnju. Gradina je imala izlaz sa zapadne strane. Radi velike obraslosti terena, prostor gradine se, bez opsežnijih raščišćavanja i istraživanja, danas teško može vidjeti.
 
CVITUŠA

Ova japodska gradina bila je najvećih dimenzija, opasana sa čak tri obrambena zida. Ulaz u gradinu bio je istočno, pored današnjeg lovačkog doma LD „Cvituša“. Još danas se jasno naziru terase koje okružuju glavicu Cvituše, a u narodu se nazivaju «tavani». Kamen od zidina je već odavno upotrijebljen za druge svrhe tako da su danas vidljive samo terase, bez kamenih zidina.

Gradina na Cvituši zauzimala je centralni položaj u odnosu na ostale japodske gradine i najvjerojatnije je imala upravnu funkciju u odnosu na cijelo područje.  Ova gradina imala je dobru preglednost nad cijelim područjem i vizualnu vezu sa svim gradinama. Lako je uočiti da su sve druge gradine na ovom području smještene polukružno u odnosu na Cvitušku te na Ličko polje, orjentirane prema sjeverozapadu.

Ovaj lokalitet  je vrlo atraktivno arheološko nalazište i već je proglašen lokalitetom od iznimnog kulturnog značaja, posebno i radi činjenice da su u njegovu podnožju pronađeni ostaci rimske ceste.
 
VRANIČKA ŠPILJA

Poznato je da su Japodi, izuzev gradina i gomila, tijekom čitavog željeznog doba, kao povremena naselja koristili i speleološke objekte. U brojnim špiljama i jamama nađeni su ostaci keramike kao znakovi dužeg ili kraćeg boravka, no uloga špilja u organizaciji života Japoda do danas nam je nepoznata.

Brojni ostaci keramike, kojom je prekriveno tlo u Vraničkoj špilji govore nam da su se Japodi njome služili,  no do danas ne znamo da li su u njoj živjeli ili su ju koristili samo za vjerske obrede. Vranička špilja je danas zatvorena za posjetitelje radi činjenice da ju arheolozi smatraju jednim od najzačajnijih arheoloških lokaliteta na lovinačkom području.